Michael Schuurmans

Al jaren speelde ik met de gedachte om m’n tatoeage van een gitaartje te laten veranderen. Eén die me qua vorm stoorde en hoog op m’n arm, gelukkig onzichtbaar was voor de buitenwereld. Het kwam er niet van… tot ik een dame ontmoette die een hele mooie op haar arm heeft en me inspireerde. Er begonnen raderen te draaien en ik begon te schetsen. Al schetsend kwamen er steeds meer ideeën en voor ik ’t wist, waren er niet alleen een aangepaste gitaar, maar ook andere dingen die mijn persoonlijkheid weerspiegelen zoals een Japans teken, een schaakbord en een G-sleutel.

Er was een surrealistische tekening ontstaan waar ik best trots op was en ik wist al aan wie het toe wilde vertrouwen om het in inkt om te gaan zetten op mijn arm. Zijn naam is Jeroen Thomas. Mijn beste leerling toen ik in 2011 portretles gaf aan volwassenen op de Volksuniversiteit van Maarssen. Door omstandigheden en een talent voor tekenen en schilderen, werd hij professioneel tatoeëerder en ik zag door de jaren heen, mooie tatoeages van zijn hand voorbij komen op facebook.

Via facebook benaderde ik hem en hij was meteen enthousiast om deze taak op zich te nemen. Stap 1 was gezet. Ik was alleen nog niet helemaal tevreden met het ontwerp en stelde stap 2 nog even uit zodat ik de tijd had om het ontwerp naar volle tevredenheid te voltooien. Ondertussen bleef ik contact met Jeroen houden en uiteindelijk kwamen we dankzij Jeroens input tot een werkbaar en mooi ontwerp. Het schaakbord verdween en een schaakstuk verscheen. Het Japanse teken en de G-sleutel bleven... en een klavertje vier werd op 't laatst toegevoegd... dus nu echt tijd voor stap 2.

Op 29 juli was het zover. Het zetten zou zo’n slordige 5 uur in beslag nemen dus op tijd op weg richting Andijk. Een banaan, twee mandarijnen en broodjes met geklutst ei zorgden onderweg voor een goede bodem om de ‘helse pijnen’ te doorstaan... ik had helaas geen goede herinneringen aan het zetten van het gitaartje. De reis was fileloos dus ik kwam te vroeg. Dat hinderde niet... en tijd genoeg dus om eerst gezellig een bakkie te doen en bij te praten na 15 jaar… en m’n zenuwen onder bedwang te krijgen. Ik werd prettig gerust gesteld door Jeroen en zijn charmante vrouw Jessica… de tijden waren veranderd sinds 1986 op tatoeagegebied… maar toch…

Het ging gebeuren… tijd voor ‘de naald’. In Jeroens studio bekeken we met laatste blikken naar ons ontwerp en de schets werd op mijn arm aangebracht. De eerste lijntjes kwamen… en Mozes Kriebel… het bleek reuze mee te vallen! Niet dat ik het niet voelde maar de gevreesde ‘helse pijnen’ waren snel uit mijn systeem en had er volledig vertrouwen in gekregen.

Het werd uiteindelijk een erg gezellige dag met veel muziek uit de jaren ’80 op de achtergrond, wat bij ons leuke herinneringen opriep, naast de herinneringen van de portretlessen. Het resultaat was ook verbluffend mooi geworden en na nog even gezellig kletsen na het zetten, reed ik tevreden, fluitend en stuurgitaar spelend naar huis. Jeroen… bedankt!

Good day & get lucky!

Michael,

Herveld, 31 juli 2026.