Wat een bijzonder en mooi, laatste weekend was het! Onze expositie zit erop en het was op alle fronten een succes. Goed bezocht, goed verkocht… leuke mensen ontmoet en gesproken… genoeg veren in mijn derrière gekregen voor een pauwenkamp, geanimeerde gesprekken gehad, ervaren hoe uiteenlopend er gekeken en ‘gevoeld’ kan worden bij onze werken in een ontspannen sfeer… en zelf vond ik het erg leuk om hier en daar uitleg te geven bij mijn werken.

Wat het meest is blijven hangen zijn de persoonlijke rondleidingen van mijn bijna blinde buurman, een dame die gefascineerd naar ‘What’s your move?’ keek en een gesprek met me aanging over hoe de ‘partij’ ook zou kunnen eindigen… en een dame die geëmotioneerd raakte bij één van mijn tekeningen en deze besloot aan te schaffen.  

Het laat me achter met een meer dan voldaan gevoel. Het heeft iets in me losgemaakt. De mooimaker is weer volop aanwezig. Herboren is een te groot woord, want de mooimaker in me is nooit echt weg geweest, maar het heeft zeker een positieve prikkel gegeven om me nòg meer met mooie dingen maken, bezig te houden.

Nieuwe connecties zijn gemaakt, ‘netwerk’ uitgebreid. Deze expositie heeft me meer zelfvertrouwen gegeven dan ik me vooraf kon bedenken. Hetzelfde geldt ook voor Els. De samenwerking was meer dan goed en we hebben besloten dat deze expositie niet iets eenmaligs was, als ‘partners in art’. We hebben de smaak te pakken en naast en vooral door elkaar, is gebleken dat er iets boeiends ontstaat door onze verschillende stijlen. Bijna magisch te noemen.

Inmiddels hangen al mijn werken, op drie na, weer in mijn eigen huis. Een mooie gelegenheid om dat eens ‘om te gooien’. Wat oude werken van… en nieuwe aan de muur… plus een aantal toekomstige in mijn hoofd om enthousiast mee aan de slag te gaan, waarvan de eerste reeds ‘in ontwikkeling’ is.

Kortom: Broeva Haro!

Good night & get lucky!

Hermanus,

28 juli 2026.