Running to stand still
‘Je rent jezelf voorbij volgens mij’, zei mijn vertrouwenspersoon vorige week, ‘even pas op de plaats joh!’. Ik hoorde het maar luisterde niet en rende door, terwijl ik al aardig wat ballen in de lucht had en probeerde te houden. Misschien wel te veel… hoewel… misschien? Het lijkt er eigenlijk verdomd veel op dat de vertrouwenspersoon gelijk had en na een vervolggesprek gisteren, is dat ‘misschien’ nu achterhaald en een realiteit. Als ik nu niet rustiger aan ga doen, loop ik uiteindelijk tegen een muur en die zal waarschijnlijk niet meegeven.
Zielig voel ik me absoluut niet, mijn leven is verre van saai, maar ik moet erkennen dat het niet meevalt om te 'stroomlijnen', op level 57. Leuk maar pittig fulltime werk voor een rokende schoorsteen, een huis ‘aan kant’ te houden, een puber op te voeden… en dat zijn alleen nog maar de ‘kerntaken’. Naast die taken, die al de nodige tijd en energie vergen… een serieuze expositie in het vooruitzicht waar ik nog nieuw werk voor wil maken en… ook nog es een ‘nieuwe liefde’ probeer te vinden in de weinig, echte vrije tijd die ik heb.
Tijd om keuzes te maken want ik merk zelf nu ook sterk dat er te veel spanning is en te weinig ontspanning in m’n leven. Ik kijk amper meer naar goede series of films, teken te weinig, en dat begint bijna ten koste te gaan van mijn ‘kerntaken’. Dus pas op de plaats en mijn focus op wat echt belangrijk is voor mij op dit moment.
Die kerntaken gaan onverbiddelijk door en de expositie is voor mij nu toch wel ook echt een hoofdzaak. Erg belangrijk voor mij maar ook voor mijn ‘duo’. Het wordt dus tekenen geblazen en het ‘daten’ tot dan aan de kant schuiven… dat vreemde maar tegelijkertijd boeiende wereldje van ‘online daten’. Als ik het kort zou moeten samenvatten als blogger, columnist, mooimaker… dan zou ik het heel zwart/wit omschrijven als een mix tussen de Muppetshow en Boer(in) Zoekt…
Maar net als het leven, is dat ‘daten’ niet zwart/wit… want uiteindelijk is alles grijs. Het is alleen behoorlijk lastig in een tijdperk van zwart en wit, om dat grijs te blijven zien. Genuanceerd te blijven.
Voor mezelf nu dus de schone taak om dat 'grijs' weer te vinden en als een begin is dat een opzegging van de dating-site voor 50 plusserts. Het was soms leuk, sporadisch echt waardevol, maar ook bij tijd en wijle simpelweg 'unheimisch'. Ik kan het wel even missen nu voor de broodnodige ontspanning en richt mezelf op wat er nu echt toe doet. Even geen ‘running to stand still’. Tijd voor echte liefde, for me, my son, myself… and I.
Good night & good luck!
Michael,
Driebergen, 30 juni 2026.
