Moth to a flame
Eén… twee… en jawel… een derde mus pleurt van m’n dak. En dat binnen een uur na thuiskomst, halverwege de middag. Ik heb gelukkig mijn boodschappen binnen, na zoonlief (we hadden allebei een schoolloze dag. geen IJsvrij maar Föhnvrij) naar zijn moeder te hebben gebracht en een mini-expositie te hebben ingericht. Deze oudere jongere gaat nergens meer heen, na als een scheermes door bijna snijbare hitte te hebben bewogen.
Het ophangen van mijn werken is gelukt en ik ben eerlijk gezegd best wel trots over hoe ik dat heb gedaan. Geen ruimte voor ezels bij de Gall & Gall op Binnenhof 2-3 van Driebergen, geen ruimte op de muren dus om op te vallen, koos ik voor iets anders, iets nieuws: zuignappen op het raam! Improviseren is ook een kunst. Ja toch?!
Bescheidenheid is troef, een mini-expo met drie werken, welke onderdeel uitmaken van een best groot evenement waar 82 kunstenaars hun kunsten mogen tonen in evenveel etalages van de winkeliers en overige ondernemers van Driebergen. Het is mijn eerste keer dat ik hier aan meedoe en voel me vereerd dat ik hiervoor werd uitgenodigd na een avondje bij de plaatselijke Rotary waar leden van de organisatie van Driebergen Art aanwezig waren. Het is ook mijn eerste ‘visitekaartje’ als kersverse, mooimakende Drieburger, dus voor mij toch een mijlpaaltje… in opmaat naar een echte duo-expositie in De Cultuurhoek, samen met Els van Stratum.
De klok tikt ongenadig door maar alles is op schema voor onze comeback. De enige keuzestress voor mij, tot nu toe, is 'het weer'. Als het op 18 juli weer zo bloedverziekend heet is als vandaag, dan geen plakkerige leren broek maar eerder iets luchtigs met een Schots tintje. Je moet als ‘mooimaker’ toch een klein beetje opvallen?
Iets wat ik op mijn laatste expositie wel heb geleerd, toen ik met mijn ex-vrouw en onze piepjonge zoon op de foto mocht voor het AD. Hartstikke leuk… en hierna bijna hilarisch toen de zgn. verslaggeefster, mijn toenmalige vrouw wilde gaan interviewen over het portret van David Bowie waarmee ik exposeerde. Puur omdat ze er hokjesgericht vanuit ging, over hoe ‘artiesten’ er uit zouden moeten zien…
Terwijl de ‘koperen ploert’ nu genadeloos op mijn ramen en platte dak ramt en ik me probeer aan te passen aan 31gr, hoop ik dat het iets memorabels gaat worden… dat er reacties gaan komen via werken en visitekaartjes bij de Gall & Gall… en nog meer eigenlijk… dat de komende expositie met Els gaat slagen. Het gaat in ieder geval gezellig en bijzonder worden. Hapjes, drankjes, live-muziek… twee bijzondere kunstenaars met een eigen stijl… ‘sensualiteit’ als thema… what can go wrong?
Good, easy night & good luck!
Hermanus,
Trois Montagnes, 26 juni 2026.
