Gizmoïsme
Ingewikkelde materie… wat kun je delen op het wereldwijde web, met name op de ‘socials’, en wat beter niet? Wie volgt je, kenbaar of niet? Hoe worden je woorden, en door wie, geïnterpreteerd en gewogen? Ik vind het af en toe lastig en soms lijkt dat balanceren op een dun koord. Zeker als je merkt via persoonlijke berichten, dat je eigenlijk op indirecte manier, om uitleg wordt gevraagd. Is het dan oprechte belangstelling of een soort van obsessief volggedrag?
Als ‘working class artist’ heb ik zeker een extraverte kant. Ik deel mijn werken, maar ook een deel van mijn reguliere werk in ’t onderwijs en soms… mijn privéleven. Zelf zie ik dat als een ‘totaalplaatje’. Wat drijft me, wat geeft me inspiratie? Niet als een vorm van exhibitionisme maar om een compleet beeld te schetsen.
Het extraverte is een deel van me, om naast mijn reguliere werk als onderwijsassistent, ook aandacht te blijven vragen voor mijn creaties. Niet dat ik droom van een leven, en te kunnen leven als kunstenaar… maar eerder om te laten zien, dat ik ook andere kanten heb naast mijn bijzondere werk in het speciaal basisonderwijs. Letterlijk de kunst van het leven in al zijn facetten... met al zijn ups-and-downs.
Mijn introverte kant, die ik wel degelijk heb maar nauwelijks belicht, zegt me als onderdeel van dat totaalplaatje, dat ik me nu echt heel erg fijn voel. Fijner dan ik me sinds jaren heb gevoeld… zonder ‘kunst’… wat dat ook moge zijn.
Met wat wel dan? Goeie vraag… maarrr... ik weet het wel… en ik ga er toch voor over in een soort van digitale stilte om mijn privé, privé te laten zijn… in een hele, grote (maar warme) kuil! Ik noem het Gizmoïsme... in afwachting van nieuwe kunst.
Michael,
Driebergen, 21 april 2026.
