Kriebels

Mozes kriebel. Bijzonder hoe zaken af en toe synchroon lijken te lopen. Op mijn school komt de week van de lentekriebels eraan en sinds enkele maanden, begonnen die bij mij zich ook te manifesteren. Een aardig contrast is dat op school, les wordt gegeven over de bloemetjes en de bijtjes in zeer brede zin, en bij mij de ‘honger des huids’ de kop opsteekt. En met huidhonger bedoel ik niet lust, maar intimiteit in de breedste zin des woords... voelen en gevoeld worden. 

Zelf ben ik onderwezen door mijn moeder, wat folders van de Rutgerstichting en de NSVH, en daarmee zelf ervaring op doen vanaf mijn 17e. Wat een verschil met de huidige tijd! Ik prijs mezelf gelukkig met de lessen die ik mocht krijgen maar dat geluk had niet iedereen ‘in mijn tijd’ en in deze tijd ook nog niet want de lentekriebels worden helaas nog niet door iedereen gewaardeerd.

‘Wees teder, en een heer in het bedverkeer’… hoor ik m’n moeder nog steeds zeggen en daar heb ik me aan proberen te houden. Op school leerden we alleen bij biologie iets over de geslachtorganen en hoe deze te gebruiken voor een succesvolle interactie ter reproductie. C’est tout… en voor de rest: ‘Bekijk het maar!’

Dat gevoel heb ik de laatste tijd in groeiende mate. Ik bekijk het weer… geef m’n ogen de kost. Ongeveer beginnend met de dame uit de bus die ik ongegeneerd fotografeerde en tekende, en dat werd vorige week versterkt door mijn visitekaartje die in een beha verdween. Ik zie… en heb het gevoel gezien te worden, dus trok ik de stoute schoenen aan en installeerde de app ‘Turn up’. Een datingapp die zoekt op muzikale profielen. Alles ingevuld:

  • Zoekende naar dames tussen de 47 en 60…
  • Twee foto’s…
  • Tot 75 km…
  • Uitgebreid muziekprofiel
  • Mezelf voorgesteld…

Na wat links en rechts vegen had ik wat ‘likes’ uitgedeeld. Het voelde vreemd… ik voelde me een soort beul als ik naar links veegde en een jager als ik dat naar rechts deed. Na een uur kreeg ik een melding. Een like! Yes… dat ging snel! Lovely jobly!

Nieuwsgierig tikte ik op de push-melding en… kreeg een geblurde foto te zien. Ik tikte door en tadaaahh… een pagina met abonnementen. Bugger! Maar de nieuwsgierigheid won en ik koos voor een weekabonnement. Makkie. Betaalwijze? Ideal gaarne…

Helaas bleek Ideal niet ideaal want ze bleken niet te voorzien niet in abonnementen. Damn! Waarom dan als optie? Cadeaukaart van Bol dan. Code gescand… ‘code wordt niet herkend’. Godverdegodver!

Op dat moment dacht ik: ‘I’m getting too old for this shit… it’s a sign… welcome to the jungle!’ En zo liep m’n eerste datingapp op een blauwtje uit. Turn up? Turn off! En weer een mysterie rijker na de dame in de bus… want wie was de geblurde Tender Prey? Weer iets om over te dromen.

Good night & good luck!

Michael,

Driebergen, 29 maart 2026.