Köfte, Roti en krullen
Een fijn begin van de dag... toen ik besefte dat ik sinds lange tijd, eindelijk eens wakker werd van de wekker en dat ik dwars door de merels heen ben geslapen. Waterkoker aan voor een mok dark roast, volkoren broodjes gesmeerd en belegd met casselerrib. Beetje mosterd erop? Why not?!
Opgewekt reed ik naar school. Fluitend en stuurgitaar spelend, liet ik de avond bij de Rotary nog even passeren en moest glimlachen bij een resultaat hiervan, nl. een uitnodiging om te exposeren bij Art Driebergen. Een jaarlijkse expositie waar kunstenaars uit de buurt maar ook van verder weg, hun kunsten een maand lang mogen tonen in de etalages van de ondernemers in Driebergen. Als ik dus een match kan maken met een winkelier, worden het ineens na ruim 11 jaar expo-stilte, twee exposities in twee maanden.
So far, so good… en gelukkig bleef de dag goed. De extra inzet van en rond mijn zoon, maakte de dag nog beter want voor wiskunde haalde hij gisteren een ruime voldoende, dus: een apetrotse vader hier die morgen zijn belofte waar gaat maken (als hij zijn toets goed zou maken) en Roti gaat bestellen. Bijkomend voordeel… ik hoef morgen niet te koken! Vandaag zullen hij en ik het moeten doen met zelfgemaakte Köfte, Turkse rijst en een frisse salade. Het is niet anders…
Gisterenavond ook fijn papier gestreeld. Ik noem het zo omdat ik op dik, ‘technisch tekenpapier’ werk waar bijna geen korrel in zit dus met een glad oppervlak. Zeker voor de lichte toetsen, vergt dat ‘fingerspitzengefühl’… het moet gestreeld worden en soms voelt het zelfs alsof ik over het papier zweef. De bijzondere dame uit de bus vordert. Ze krijgt mooie krullen, al zeg ik het zelf. Het punt van loslaten nadert maar er mist nog iets… en hopelijk kom ik er vanavond achter wat precies. Tis een kwestie van doorzetten en vooral… geduld!
Good night & good luck!
Hermanus,
Driebergen, 11 maart 2026.
