Een avondje bij de Rotary...
Met een goed gevoel reed ik naar m’n werk vanochtend. Een drukke dag en avond voor de boeg maar ik was trots op m’n zoon die zoveel van zijn vrije weekendtijd had opgeofferd om zijn huiswerk en weektaak af te krijgen en dat vervulde me met optimisme. Ik gaf hem een extra dikke knuffel voordat hij de trein instapte en reed fluitend en stuurgitaar spelend naar een nieuwe schooldag toe.
Het werd een goede dag, op wat gebruikelijke incidentjes na, maar alle leerlingen gingen weer vrolijk naar huis. Debriefen, nakijken, opruimen, rooster voor de volgende dag in orde, dus ook weer vrolijk naar huis. Snel boodschappen doen, mail checken en op naar een speciale avond van de plaatselijke Rotary, een actieve serviceclub met 34 leden. Zij zetten zich in voor zowel lokale als internationale projecten. Ik was nieuwsgierig en met open vizier stapte ik binnen bij Champ 'Aubert…
De ontvangst was hartelijk door de reeds aanwezige Rotariërs. Ze kwamen allen, ook degenen die erna binnen kwamen, vriendelijk naar me toe om me de hand te schudden en zich voor te stellen, want ik was één van de voor hen onbekende gasten (al wist ik toen nog niet dat ik geacht werd om te spreken) en concludeerde dat de nieuwsgierigheid wederzijds was. Al snel had ik het ene na het andere geanimeerde gesprek en dat werd voortgezet tijdens een zalig Italiaans buffet.
Er was oprechte interesse vanuit een betrokkenheid met Driebergen en haar jeugd. Zelf was ik als vader van een tiener en werkzaam in het onderwijs, gevraagd om aan te haken bij het Sociale Dorpsteam en zo de Rotariërs in te lichten over wat er speelt bij de jeugd van tegenwoordig.
Ik mocht na het diner met twee bevlogen jeugdwerkers gaan ‘spreken’. Het werd een goed gesprek nadat we ons kort hadden voorgesteld, met serieuze vragen vanuit het publiek… de Rotariërs. Waar lopen jongeren tegenaan… en vooral over wat er beter zou kunnen om bijvoorbeeld verveling tegen te gaan? Ze willen m.i. oprecht iets betekenen en na afloop zei de voorzitter dat het een nuttige avond was en dat er meerdere zaadjes waren geplant waarmee ze aan de slag gingen. Ik ben zeer benieuwd hoe de zaadjes gaan ontkiemen.
Na het serieuze werk, kon ik het niet laten om een klein beetje reclame te maken. Voor mezelf maar ook voor de komende duo-expo in de Cultuurhoek. De ruimte van Champ 'Aubert was tevens een expositiezaal dus een bruggetje was snel geslagen, en een praatje snel gemaakt, terwijl ik visitekaartjes uitdeelde en erachter kwam bij wie ik moest zijn om daar te exposeren. Voor deze blog werd er zelfs nog een groepsfoto gemaakt met leden van de Rotary en het Sociale Dorpsteam, en zo eindigde een mooie, bijzondere avond.
Met een vol hoofd van alle indrukken en nieuwe contacten, reed ik naar huis. Joggingbroek aan, voetjes omhoog. Moe maar zeer voldaan.
Good night & good luck!
Hermanus,
Trois Montagnes, 9 maart 2026.
